Го прекршив главното правило за добра исхрана,која гради мускули и создава плочки на стомакот:предолго бев без јадење.Наместо редовни 5-6 оброци,еден ден само доручкував и одеднаш беше два часот после пладне.Упс! Со гладен поглед брзо се паркирав пред еден кинески ресторан.Имам свои правила за ова без леб,и десерт и на тој начин и ваков вид на ручек можам да го држам под контрола.Ја наполнав својата паница и се фрлив на „работа“.После тоа наполнив и друга,и на крај и уште една.Кога завршив и погледнав во својата паница сватив дека сум сит.Како наеднаш станав сит?

Дваесет-минутно дејствување

Објаснувањето е комплицирано,но можеме да најдеме едноставен одговор.Во нашиот организам нема механизам кој би бил способен веднаш да испрати повратна информација која на организмот би му дала до знаење дека примил доволно хранливи состојки.Потребно е од прилика 20 мин.храната да се разгради до таа мера да доволна количина на гликоза да стигне во крвотокот и да се промени количината на хормоните.

Тие хормони се: инсулин,лептин,кортизол,гхрелин,кои ги носат информациите во врска со гладот или чувството на ситост помеѓу желудникот и мозокот.Проблемот настанува кога пребрзо се внесува храна така што мозокот не е во состојба да ги „слушни“ сигналите.Во ред, постојат бавни телесни сигнали кој треба да ги земеме во предвид,но тие не се некој проблем,зарем не? Но постои и уште еден фактор: физиологијата на денешниот човек е идентична со физиологијата на прачовекот! Со други зборови, со текот на бавната еволуција нашето тело повеќето не се прилагодило на богатата понуда на хранливите состојки на денешниот свет,јадења богати со калории.